Historia

Historia firmy

Nazwa „Gamrat” utożsamia się dzisiaj z Zakładami Tworzyw Sztucznych w Jaśle. Ma ona jednak znacznie dłuższą historię. Znana była już na początkach XVI wieku, a pochodzi od nazwiska rodu pieczętującego się herbem Sulima. Jego przedstawiciele brali czynny udział w życiu politycznym i kulturalnym Rzeczpospolitej, zasłynęli jako mecenasi sztuki oraz dyplomaci. Wraz z upływem czasu pamięć o rodzie Gamratów zanikła. Dopiero po 1962 roku, po nadaniu nazwy Gamrat Zakładom Chemicznym w Jaśle, stało się ono znowu sławne.

W okresie międzywojennym największym przedsięwzięciem gospodarczym w kraju była budowa Centralnego Okręgu Przemysłowego, który objął między innymi powiat jasielski. Władze Jasła starały się o to, aby na podległym im terenie powstały inwestycje przemysłowe objęte rządowym programem dotyczącym COP. Ukoronowaniem tych starań była decyzja rządu z dnia 27 października 1936 roku o zlokalizowaniu w miejscowości Krajowice, odległej 4 km od Jasła jednej z fabryk Państwowej Wytwórni Chemicznej.
 
Budowę fabryki rozpoczęto w 1937 roku na terenach, które na przełomie XIV i XV wieku należały do rycerskiego rodu Gamratów, stąd też wyłoniła się późniejsza nazwa zakładów. Prace budowlane prowadzono w rekordowym tempie. Już z początkiem 1939 roku zaczęto wyposażać wytwórnię w maszyny i urządzenia oraz gromadzić surowce konieczne do rozpoczęcia procesu technologicznego. Niestety w ukończeniu budowy i uruchomieniu produkcji przeszkodził wybuch II wojny światowej. Część wyposażenia udało się wywieźć. 8 września 1939 roku obiekty zakładu wraz z pozostałą aparaturą zostały zajęte przez okupanta. W ciągu 3 miesięcy Niemcy zdemontowali maszyny oraz urządzenia i wywieźli je do III Rzeszy. Od 1941 roku obiekty fabryki były wykorzystane na magazyny wojskowe i warsztaty naprawcze na potrzeby frontu wschodniego, pod nazwą „Munitzion Lager”. Zatrudniano tam, oprócz fachowców niemieckich, okolicznych mieszkańców i jeńców wojennych.
 
Pod koniec 1944 roku, gdy linia frontu znajdowała się w odległości ok. 8 km od miasta, hitlerowcy postanowili zburzyć Jasło i zakłady przemysłowe. Miasto zostało zburzone w 98%. Po wyzwoleniu teren wytwórni i budynki niszczały ponieważ nikt się nimi nie interesował. Dopiero w 1950 roku fabryka została przejęta przez Zjednoczenie Zakładów Chemicznych „ERG” w Katowicach i w tym samym roku zapadła decyzja o jej odbudowie oraz uruchomieniu produkcji. Fabryka otrzymała nazwę Wytwórnia Chemiczna nr 12 w Krajowicach. Odbudowa zakładu trwała do końca 1954 roku. W 1956 roku zakład był gotowy do podjęcia seryjnej produkcji koniecznej do obronności kraju. Okazało się jednak, że zapotrzebowanie na wyroby, ściśle określane przez resort było bardzo małe. Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wynosił zaledwie 10–15%. Załoga Wytwórni Chemicznej nr 12 widząc rezerwy mocy produkcyjnych z dużym zaangażowaniem dążyła do wdrażania takich technologii, które umożliwiłyby wytwarzanie wyrobów aktualnie potrzebnych gospodarce i jednocześnie nie wymagały zmiany aparatury. Działania te szybko przyniosły efekty. Już w drugim półroczu 1956 roku rozpoczęto wytwarzanie płynnych środków ochrony roślin i żywic fenolowych, natomiast z początkiem 1957 roku masy standardowej do tłoczenia płyt gramofonowych. To jednak nie zadowalało ambitnej i prężnie działającej załogi zakładu. Trwały dalsze prace badawczo-badawczo-racjonalizatorskie, doprowadzające do produkcji coraz to nowych wyrobów.
 
 
wstecz do góry

Nasze Marki